خدایا دارم دیوونه می شم.حالم خوب نیست.نمی دونم شوخیه یا جدی؟کاش همش شوخی باشه.چه طوری عاشق شده؟بازم من اشتباه کردم.نباید باهاش حرف می زدم.نباید اس ام اس می فرستادم.

اولش با یه بازیه مسخره شروع شد.مجبورم می کرد تا دلم براش بسوزه و بهش بگم دوسش دارم.حرفاشو به یه جایی می کشید که فکر کنی می خوای بهت بگه دوست داره یا عاشقته ولی یهویی همش رو می زد به مسخره و شوخی.

آخه ما از بچگی خیلی باهم شوخی می کردیم.پای کل کل هم بودیم.وقتی بعد از حدود شش هفت سال دیدمش موندم که چقدر بزرگ شده.واسه خود مرد شده.

تا اینکه چند وقت پیش دوباره بازی مسخره اش رو شروع کرد.اینقدر آسمون ریسمون بافت و اینقدر گفت تا دلم براش کباب شد.بهم میگفت چرا نمی گی دوسم داری؟منم تا می شد می پیچوندم که خب چرا فکر می کنی نباید دوست داشته باشم؟تو خوبی ومهربون واز همه مهم تر پسر داییمی.منم به همین خاطر دوست دارم دیگه.

بعد نه گذاشت نه برداشت همون شوخی همیشگی رو ادامه داد که اما من دوست ندارم و شوخی کردم....

می خواستم خفه اش کنم.حالم ازش بهم می خورد.کلی بهش توپیدم.آخه منو مسخره کرده بود.داشتم با خودم تصور می کردم که حالا داره قهقهه می زنه و...

بهش گفتم خوشحال باش که حال منو گرفتی...

بعد احساس کردم یه کمی تند رفتم.بی ظرفیت بازی در آوردم ازش معذرت خواستم اگه که بد حرف زدم.

اونم گفت تو رو خدا اگه از اس ام اس هام یا زنگ هام ناراحت می شی بهم بگو.بعد بهم گفت که دوسم داره و همه ی این بازی ها ماله این بوده که یه جورایی بهم بگه دوسم داره ولی آخرش می ترسیده...

یخ کردم!

نمی دونستم باید چی بگم!

احساس می کردم نفسم گیر کرده و بالا نمی یاد.

همین الانش هم که دارم می نویسم قلبم داره از جاش در میاد.

بهش میگم باید با هات حرف بزنم.چی شد به این حس رسیدی؟

دیشب می گفت دارم قاطی می کنم.تو عمرم این حرفایی رو که به تو زدم به هیچکس نزده بودم.همش فکر میکنه من ازش بدم میاد.همش می گی نمی خواد تیکه بپرونی می دونم آزارت دادم....

بهش گفتم من حالا بهت جواب نمی دم.نمی شناسمت.اگه فکر می کنی اشتباه کردی یا پشیمونی بگو.هنوزم دیر نشده من هنوز جواب ندادم.می تونم حرفاتو فراموش کنم.هااا.

می گه یا تو یا هیچکس...

نمی دونم چی کار کنم.ازش بدم نمی یاد.می تونم دوستش داشته باشم .

۴ سال دیگه من می شم یه مهندس عمران ولی اون یه دانشجوی انصرافی.نمی دونم .از آینده می ترسم!!!

آخه چرا با من اینجوری می کنی خدایا!

چرا همیشه وقتی به زور از سر بالایی میام بالا باید ببینم که یه چاله ی بزرگ جلو پامه که حتما باید بیفتم توش تا ازش عبور کنم...

خدایا بازم کمک می خوام.

بزار همه اینا خواب باشه.

پ.ن:اومده بودم کلی حرف بزنم.از دانشگاه از استادامون که یکی از یکی جک ترن.اومدم کلی بخندیم.ولی الان دلم شور میزنه.همش دلهره دارم.

پ.ن ۲:آنی جونم ببخشید به خدا.می دونم من به تو غر می زنم خودم بد ترم.ولی حالا که اومدم.پس تو هم بیا خانمی.هنوز آپ ماه رمضونت رو داری هاااا

پ.ن۳:نیلو خانمی در چه حاله؟همه چی خوبه؟اوضاع رو به راهه؟مامان حالش خوبه؟دوس دارم خبرای خوب خوب بشنوم.

و برای همه ی بی معرفت هایی که بهم سر نمی زنن هم کلی آرزوی خوب می کنم.

تا بعد...